อยู่บ้านก็ชมงานศิลป์ได้ GQ พาชม No Space, Just a Place นิทรรศการล่าสุดจาก Gucci

26 พฤษภาคม 2563

ถึงแม้ช่วงนี้จะมีการผ่อนคลายมาตรการต่างๆ ทำให้สถานที่แสดงงานศิลปะ นิทรรศการต่างๆ เปิดให้ชมอยู่บ้าง แต่สำหรับงานนิทรรศการในต่างประเทศ เราคงหมดโอกาสกันแบบยาวๆ ถึงปลายปี เพราะด้วยการเดินทางเครื่องบิน หรือมาตรการการกักกันโรคก็ตาม แต่ไม่ได้เสียใจอะไรไปมาก เพราะนิทรรศการต่างประเทศเหล่านั้นก็ได้ปรับตัว นำเสนอในรูปแบบออนไลน์ให้เราได้เสพ โดยในวันนี้ GQ จะพาคุณไปชม No Space, Just a Place นิทรรศการศิลปะจากกุชชี่ (Gucci) ที่กรุงโซล ประเทศเกาหลีใต้

นิทรรศการ No Space, Just A Place อยู่ภายใต้การดูแลของภัณฑารักษ์นาม Myriam Ben Salah ธีมหลักของงานประกอบไปด้วยการผลักดันด้านความคิดอันลึกซึ้งและจริงจังของ Alessandro Michele สุนทรียศาสตร์เรื่องความสัมพันธ์ระหว่างภาพเขียน ผู้คนและเพศ ความเชื่อเรื่องภูมิทัศน์แห่งการเรียนรู้ การแสดงตัวตนผ่านงานศิลปะ และสภาวะมานุษยวิทยาอันไร้กาลเวลา

อ่าน -> 7 เรื่องพลาดที่ทำให้มือใหม่ปลูกต้นไม้ตาย

IU ศิบปินสาวคนดัง

พื้นที่แสดงศิลปะทางเลือกนี้เป็นสถานที่ใต้ดินที่มีประวัติศาสตร์ ปัจจุบันเป็นที่ตั้งของร้านค้า คลังสินค้า และสถานที่ประกอบการอื่นๆอีกมากมายที่โดนทิ้งร้างจากวัฒนธรรมกระแสหลัก พื้นที่เหล่านี้ต้องเผชิญหน้าแข่งขันกับพื้นที่ “กล่องสีขาว” แกลลอรี่ทางการค้าที่ให้ความเป็นกลาง โดยต้องโปรโมทผลงานที่บ่อยครั้งเกี่ยวข้องกับการเมือง การทดลอง และการโต้เถียงทางศิลปะมากกว่าผลงานที่มีคุณค่าเชิงพาณิชย์

KAI สมาชิกวง EXO

นับตั้งแต่มีการปรากฏตัวของความคิดริเริ่มเหล่านี้ช่วงปลายปี 1990 ในกรุงโซล ก็มีโครงการต่างๆ เกิดขึ้นมากมายที่เกี่ยวข้องกับการตั้งคำถามระบบนิเวศน์งานศิลปะ โครงการ No Space, Just a Place ตั้งใจทำให้สาธารณชนมองเห็นสถานที่เหล่านี้ และได้เรียนรู้ “ทางเลือก” ที่พยายามนำเสนอใช้เป็นเครื่องมือช่วยคิดเรื่องอิสรภาพ ท้าทายอำนาจ และร้อยเรียงภาพใหม่ให้กับอนาคตของเรา

งานแสดงศิลปะในครั้งนี้เลือกเชิญพื้นที่ศิลปะที่ดำเนินงานเป็นอิสระ เช่น Audio Visual Pavilion, Boan 1942, D/P, Hapjungjigu, OF, Post Territory Ujeongguk, Space illi, Space One, Tastehouse, White Noise เข้าร่วมแสดงผลงานที่พิพิธภัณฑ์แทลิม (Daelim Museum) บนพื้นที่แสดงงานที่จัดไว้ให้ถึง 3 ชั้น แต่ละชั้นนำเสนอโครงการที่ผลิตผลงานโดยทีมงานของตนเองผ่านการพูดคุยกับผู้จัด รวมถึงผลงานของศิลปินเดี่ยวและอีกหลายท่านที่มาร่วมนำเสนอหรือให้ความช่วยเหลือ

โชว์เคสโดย Boan1942

ผลงานที่โดดเด่นคือผลงานของศิลปินชื่อ Sungsil Ryu - โชว์เคสโดย Boan1942 – ที่สำรวจแนวคิดของสวรรค์สังเคราะห์ (artificial paradises) ผลงานศิลปะของเธอที่ชื่อว่า Psychedelic Nature นั้น เน้นไปที่ความเชื่อ โชคลางทางโลก และเรื่องเล่าที่แต่งขึ้นเชื่อมโยงระหว่างมนุษย์กับธรรมชาติ Hapjungjigu นำเสนอผลงานของศิลปินวาดภาพ Jun Hyerim ที่เปิดมุมมองผ่านผลงานศิลปะสามมิติบนผืนผ้าใบในแนวคิด Arcadia ด้วยความหมายสองแง่คือ "ดินแดนอุดมคติ" และ "ตระหนักรู้ไม่ได้" ได้อย่างน่าสนใจในภาษาเกาหลี Post Territory Ujeongguk แสดงผลงาน Lunar Real Estate ของศิลปิน Kang Woohyeok ที่เขาคาดการณ์ถึงความเป็นไปได้ในการเป็นเจ้าของที่ดินบนดวงจันทร์ อันเป็นความต้องการที่สำคัญในกรุงโซลและภูมิภาคใกล้เคียง ศิลปินใช้พื้นที่ในจินตนาการในดินแดนอันไกลโพ้นมาเสาะแสวงหาความสัมพันธ์ระหว่างความจริงและโลกเสมือนจริง ความเป็นไปได้และความเป็นไปไม่ได้ ความเป็นเจ้าของและสิ่งที่เราใฝ่ฝันว่าจะได้มาครอบครอง

Audio Visual Pavilion รวบรวมผลงานจากคลังผลงานสำหรับโครงการ AVP Route ที่ตั้งคำถามแนวความคิดเรื่องการเคลื่อนไหวและการเปลี่ยนแปลงผ่านกาลเวลาและช่องว่าง ท่ามกลางผลงานเชิงศิลปะมากมาย Audio Visual Pavilion นำเสนอผลงานหลายชิ้นของศิลปิน Sunho Park ที่เน้นตรวจสอบสิ่งประดิษฐ์ ความทรงจำและช่องว่างที่หายไป เช่นเดียวกับข้อมูลทางภูมิศาสตร์และวัตถุที่น่าประหลาดใจของพวกเขาผ่านแผนที่ D/P เน้นพื้นที่ที่ไม่สามารถเป็นของคนอื่นได้ เช่น ร่างกาย อันเป็นสถานที่ของเรานิรันดรและไม่สามารถหนีไปไหนได้ ผ่านผลงาน Tongue Gymnastics ของนักออกแบบท่าเต้น Yunjung Lee D/P เน้นท่วงท่าการเคลื่อนไหวของร่างกาย โดยเฉพาะของลิ้น ที่ตั้งใจแสดงให้เห็นว่าเป็นทั้งสถานที่ที่เกิดความรู้สึกและการเชื่อมต่อ OF พื้นที่รุ่นใหม่ที่ให้คำจำกัดความตนเองว่าเป็นพื้นที่พิภพเล็ก ๆ แห่งการเอาชีวิตรอดในเมืองมากกว่าสถานที่ชมผลงานศิลปะ นำเสนอโครงการสะท้อนความคิดของครอบครัว การแยกระหว่างภายในและภายนอกผ่านห้องที่แตกต่างกันสามห้อง ซึ่งแสดงให้เห็นถึงระดับความสนใจที่แตกต่างกัน

โชว์เคสโดย Space Illi

Space Illi นำเสนอ Swimming QFWFQ* โครงการรวบรวมผลงานของศิลปินหญิงมากมายที่เชื่อมโยงปณิธานของพวกเธอที่จะมองให้เห็น “ธรรมชาติ” อย่างใกล้ชิดผ่านการแยกชิ้นส่วนและประกอบชิ้นส่วนขึ้นมาเป็นแนวคิดใหม่ พวกเธอสร้างมุมมองใหม่ให้ผู้ชมได้เห็นถึงส่วนแตกร้าวที่ซ่อนอยู่ในสังคมสมัยใหม่ของพวกเรา Space One นำเสนอ I Love We Love ด้วยการสร้างภาพลวงตาให้เกิดขึ้นกับอารมณ์หรือเรียกว่า ภาพเสมือนจริง นิทรรศการขนาดย่อมนี้เน้นการวิจารณ์และการแสดงศิลปะ ดนตรีและวรรณคดีในช่วงปลายศตวรรษ18และต้นศตวรรษ19 ผ่านผลงานนิทรรศการ การแสดง และการพูดคุย57โครงการต่าง ๆ ของ Space Illi ส่วนโครงการของ Tastehouse อย่าง Tasteview Daelim Branch สะท้อนแนวคิดคุณค่างานศิลปะและการดำรงคุณค่าไว้ในพื้นที่เชิงพาณิชย์ การสร้างพื้นที่ทางเลือกเชิงพาณิชย์ภายในพิพิธภัณฑ์หรือ non-sale shop ทำให้ Tastehouse ได้กลับมาเชื่อมโยงกับคุณค่าที่แท้จริงที่มีระหว่างสิ่งของและสถานะของผู้ชมในฐานะผู้บริโภค

ผลงานของ White Noise

White Noise นำเสนอ Secret of Longevity ที่สะท้อนให้เห็นถึงวิธีบูรณาการเอกลักษณ์ของศิลปิน ผ่านการทำงานร่วมกันและการสร้างความสัมพันธ์ชั่วคราวอย่างต่อเนื่อง ตัวอย่างเช่น กลุ่มศิลปิน Dans ta Chamber และศิลปิน Joohye Moon ร่วมมือกันในการติดตั้งงานภายในและภายนอกของจอสกรีน เปรียบเสมือนพื้นที่แห่งความเป็นจริงและพื้นที่เสมือนจริง

ผลงานของ Meriem Bennani

Meriem Bennani นำเสนอ Party on the Caps (2018 – 2019) งานแสดงผลงานติดตั้งวิดีโอที่ตามมาด้วยประชากรในจินตนาการของ CAPS เกาะกลางมหาสมุทรแอตแลนติก ที่ผู้อพยพและบุคคลย้ายถิ่น “อย่างผิดกฎหมาย” ข้ามเขตแดนเข้ามาถูกกักตัว Bennani จินตนาการถึงโครงสร้างการย้ายถิ่นฐานในรูปแบบใหม่ (ทั้งทางร่างกายและจิตใจ) ที่เกิดขึ้นกับคนย้ายถิ่นในอนาคต สร้างชุมชนใหม่ที่มีจุดหมายปลายทางทางภูมิศาสตร์ มีสถานะของความเป็นพลเมือง อายุ และเพศให้เกิดขึ้น

ผลงานโดยของ Cécile B. Evans

งานติดตั้ง What The Heart Wants ของ Cécile B. Evans แสดงให้เห็นการแลกเปลี่ยนระหว่างบุคคลและเครื่องจักร ที่กลายมาเป็นตัวกำหนดสภาพของมนุษย์ในโลกสมัยใหม่ การเจรจาท่ามกลางความขัดแย้งที่เกิดขึ้นทุกวันนี้ว่าใครหรืออะไรเป็นส่วนประกอบของคนหนึ่งคน และระบบสร้างเงื่อนไขการเป็น “มนุษย์” อย่างไร

ผลงานโดยของ Kang Seung Lee

ผลงานการติดตั้ง Covers (QueerArch) ของ Kang Seung Lee พุ่งความสนใจไปที่คอลเลคชั่นผลงานของ QueerArch ที่แสดงมุมมองทางเลือกชุมชนแปลกประหลาดและประวัติศาสตร์ประเทศเกาหลีใต้ในช่วงสี่สิบปีที่ผ่านมา โดยยังคงให้ความเคารพเรื่องเล่าส่วนบุคคลที่จากหายไปจากประวัติศาสตร์กระแสหลัก

ผลงานโดยของ Olivia Erlanger

ผลงานเหนือจริง Ida, Ida, Ida! ของ Olivia Erlanger แปลงพื้นที่ของพิพิธภัณฑ์มาเป็น laundromat สถานที่ที่เกือบจะไม่ใช่สถานที่ อุทิศเพื่อการรอและมองดูเวลาที่ผ่านไป Laundromat เป็นที่อยู่อาศัยของนิทานนางเงือก สะท้อนให้เห็นถึงการปรากฏตัวสิ่งมีชีวิตลูกผสมที่ไม่ระบุเพศ ทำให้เกิดคำถามมากมายเรื่องการเคลื่อนย้าย การผสม และรูปแบบทางเพศ

ผลงานโดยของ Martine Syms

และท้ายสุดคือ ผลงานติดตั้งที่ชื่อ Notes on Gesture ของ Martine Syms ที่เป็นการสะท้อนวิถีการแสดงออก ท่าทาง ภาษาร่างกาย และภาษาจริงที่ได้รับการออกแบบมาโดยแรงผลักดันทางวัฒนธรรม ทำให้เกิดเป็นลักษณะเฉพาะตัว อันเป็นนัยว่า สิ่งหลังเปิดโอกาสให้เกิดหรือทำให้เกิดความเป็นไปได้ของเอกลักษณ์ทางเลือก