ปรัชญา พิณทอง นักคิดแห่งโลกศิลปะ ผู้เชื่อมร้อยศิลปะเข้ากับชีวิต

ฝุ่นที่ว่านี้เป็นจุดเริ่มต้นของผลงานชุดแรกในนิทรรศการที่ประกอบด้วย Extended Release (2020) ผลงานจิตรกรรมที่เกิดจากคราบฝุ่นละอองจากการขัดไสพื้นหอศิลป์ตกลงจับบนเฟรมผ้าใบเกรอะกรังจนกลายเป็นร่องรอยคล้ายภาพวาดนามธรรมอันแปลกตา และวิดีโอบันทึกภาพกิจกรรมการขัดไสพื้นอาคารหอศิลป์ของคนงานก่อสร้างจนเกิดเป็นฝุ่นฟุ้งลอยในอากาศฉายผ่านฟิล์มภาพยนตร์ 35 มม. บนจอหนังกลางแปลงเก่าเหลือใช้ ปรัชญาเปลี่ยนไฟล์วิดีโอดิจิทัลที่เขาถ่ายทำด้วยสมาร์ตโฟนให้กลายเป็นฟิล์มหนัง 35 มม. เพื่อแสดงให้เห็นถึงภาพของเหล่าแรงงานผู้อยู่เบื้องหลังความสวยงามของโลกศิลปะ ที่ผู้ชมส่วนใหญ่ไม่มีโอกาสเห็น หรือมองข้ามไป การฉายฟิล์มที่ว่าด้วยเครื่องฉายหนังกลางแปลงที่เขาจ้างช่างชาวไทยประดิษฐ์ขึ้นมา ยังเป็นการจำลองเสียงและแรงสั่นสะเทือนที่ศิลปินเคยสัมผัสในวันที่เข้าไปสังเกตการณ์การขัดพื้นหอศิลป์ ด้วยเหตุนี้ผู้เข้าชมงานจึงถูกขอให้ถอดรองเท้าก่อนเข้ามาชมงานในหอศิลป์เพื่อให้พวกเขาได้สัมผัสและมีประสบการณ์กับพื้นที่อย่างใกล้ชิด
ถ้าเอ่ยชื่อ ปรัชญา พิณทอง คนไทยส่วนใหญ่อาจไม่คุ้นเคยกันนัก แต่ในวงการศิลปะร่วมสมัย เขาเป็นศิลปินผู้มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักในระดับนานาชาติ ซึ่งเขาเคยจัดแสดงผลงานนิทรรศการในหลายประเทศทั่วโลก ศิลปินหนุ่มชาวอุบลราชธานีผู้อาศัยและทำงานอยู่ในกรุงเทพฯ คนนี้ เป็นหนึ่งในศิลปินจำนวนไม่กี่คนที่ได้เข้าร่วมแสดงงานในมหกรรมศิลปะร่วมสมัยอันยิ่งใหญ่และสำคัญที่สุดในโลกอย่างด็อกคูเมนตา (Documenta) ครั้งที่ 13 ในปี 2012 ณ เมืองคาสเซล ประเทศเยอรมนี ด้วยผลงาน Sleeping Sickness (2012) ที่ประกอบด้วยซากแมลงวันตัวเล็กๆ แค่เพียงสองตัวเท่านั้น
โน้ต-กฤษดา ภควัตสุนทร ศิลปินผู้ถ่ายทอดประสบการณ์ส่วนตัวผ่านงานสร้างสรรค์หลากแนวทาง

